Çocuğumuz bir doğum günü partisinden eve geldi ve düz bir şekilde sınıfta telefonu olmayan tek kişi olduğunu duyurdu. Bu, ortaya çıktığı üzere, doğru değildi. İki çocuk daha telefonu yoktu. Ama anlattığı bir gerçek gibi hissettirmedi. Bütün öğleden sonra kurduğu bir dava gibi hissettirdi, ve sunumunu açıkça prova etmişti.
O noktada çoğu ebeveynin yaptığını yaptım. Sordum. Okuldaki diğer ebeveynlere, forumlara, ergenlerle çalışan bir kuzene. Geri gelen şey tam bir güvenle söylenmiş bir düzine farklı yaştı, hiçbiri birbiriyle uyuşmuyordu, ve çoğu sayının kendisi bir koruyucu güç taşıyormuş gibi savunulmuştu.
Taşımıyor. Çocuk kaç yaşında telefon almalı, cevabını kovalamaya değmeyen yanlış bir sorudur, çünkü her çocuğa uyan bir tanesi yok. Yararlı soru sizin belirli çocuğunuzun neye hazır olduğu, ve bu cevaplanabilir bir soru olarak ortaya çıkıyor.
Yaş sorusu sizi neden sürekli yanıltıyor
On ebeveyne bir çocuğun hangi yaşta telefon alması gerektiğini sorun, on farklı cevap alırsınız, genelde kendi çocuklarının şu anki yaşının bir iki yıl bir tarafında. Bu bir tesadüf değil. Belirli bir çocuk hakkında olması gereken bir kararın bütün çocuklar hakkında bir kural gibi süslenmesinde olan şey bu.
Telefon tek bir şey değildir. İki numarayı arayan basit bir cihaz, kamerası, tarayıcısı ve çocuğunuzun arkadaşlarının kullandığı her uygulamaya sahip bir akıllı telefondan farklı bir nesnedir. “Telefon”u tek bir yaşta gelen tek bir dönüm noktası gibi ele almak, gerçekten önemli olan kısmı atlar: cihazın ne yapabildiğini, ve çocuğunuzun o belirli şeyler kümesine hazır olup olmadığını.
Yani doğru doğum gününü avlamak yerine, bir telefonun bir çocuktan gerçekte ne istediğine bakmak, ve bunları karşınızdaki çocuğa göre kontrol etmek yardımcı olur.
Çocuğunuzun hazır olabileceğinin işaretleri
Bunların hepsinin aynı anda doğru olmasına gerek yok. Ama ne kadar çoğunu tanırsanız, devir o kadar sorunsuz gitme eğilimindedir.
Zaten siz üstlerinde durmadan bir ekranı yönetebiliyorlar. Paylaşılan bir tablet ya da oyun konsolu düzenli olarak durmak hakkında bir kavgaya dönüşüyorsa, kendi cebindeki bir telefon bunu kolaylaştırmayacak.
Sorunları saklamak yerine size getiriyorlar. Bir telefon, er ya da geç, üzücü bir şey getirecek: kötü bir mesaj, ters giden bir grup sohbeti, bir yabancı. Önemli olan bunun olup olmadığı değil, olduğunda çocuğunuzun size söyleyip söylemediği.
Sürekli uygulanmaya gerek kalmadan bir anlaşmayı takip edebiliyorlar. Mükemmel bir sicil değil, kimse bunu beklemiyor, ama yatma saati, ödev ya da ekran süresi için zaten belirlediğiniz kurallara genel bir uyum örüntüsü.
Bunun için gerçek, belirli bir kullanımları var. Eve yalnız yürümek, geç çalışan bir ebeveyn, kendi grup sohbeti olan bir spor kulübü. Belirgin bir neden, belirsiz bir “herkeste var”dan çok daha kolay kurallar kurulacak bir zemindir.
Henüz zamanı olmayabileceğinin işaretleri
Bir telefon esas olarak pratik değil sosyal bir sorunu çözecek. Uyum sağlamak istemek tamamen normal ve bir duygu olarak ciddiye almaya değer, ama tek başına bir hazırlık işareti değil.
Ekran süresi zaten günlük bir savaş. Cepte yaşayan, özel ve her zaman açık bir telefon eklemek, mevcut bir ekran mücadelesini görmesi ve yönetmesi daha kolay değil daha zor hale getirme eğilimindedir.
Cihazı esas olarak sorulmayı durdurmak için devrediyor olursunuz. Bu, yedinci hatırlatmayla aynı tuzak: yorgun olduğunuz için boyun eğmek, istek ne olursa olsun yanlış dersi öğretir.
Son versiyondan daha küçük başlayın
Telefonsuzdan tam bir akıllı telefona sıçrama tek seçenek değil, ve birçok aile için en iyi seçenek de değil.
Kısa, sabit bir numara listesini arayan ve mesaj atan basit bir telefon, çoğu çocuğun ilk önce bir telefona ihtiyaç duyduğu gerçek işi yapar: size ulaşmak, ulaşılabilir olmak. Gerçek zorluğa neden olma eğilimindeki tarayıcının, uygulama mağazasının ya da sosyal tarafın hiçbirine sahip değil.
Aramayı içinde barındıran bir akıllı saat, daha küçük bir çocuk için aynı zemini kaplar, ve okul çantasında kaybetmesi daha zordur.
SIM kartsız, sadece ev wifi’sinde kullanılan devreden bir telefon, bir çocuğun daha geniş internete de bir kapı olmadan önce cihazın kendisini öğrenmesine izin verir.
Hangisini seçerseniz seçin, bunu son cevap yerine bir adım olarak ele alın. Bir çocuğu daha sonra daha fazla kapasiteye taşıyabilirsiniz. Normal hale geldikten sonra kapasiteyi geri almak çok daha zordur.
Birlikte bir ilk telefon anlaşması kurun
Yaptığımız tek en yararlı şey, kuralları telefon gelmeden önce, sonradan duyurmak yerine birlikte masaya oturarak yazmaktı.
Önceden karar vermeye değer birkaç şey:
- Telefon geceleri nerede uyur. Bizimki mutfakta şarj olur, bir yatak odasında değil, evdeki her çocuk için, aile tatillerinde yetişkinler dahil.
- Kimlerle konuşabilecekleri, ve yeni bağlantıların önce bir ebeveynin evetine ihtiyacı olup olmadığı.
- Üzücü bir şey geldiğinde ne olur. Yerleştiğimiz kural: bir yetişkine göster, ve kimse bize korkutucu bir şey gösterdiği için asla başı belaya girmez.
- Günün kabaca ne kadarının telefon için olduğu, ve ne zaman basitçe kapalı olduğu.
- Bazen ona bakacağınız. Gizlice değil, ikinizin de bildiği bir spot kontrol olarak, kanıt aramak yerine sıradan bakım gibi ele alınarak.
Bunu birlikte yazmak, ve çocuğunuzun bir iki kural belirlemesine yardım etmesi, onu yukarıdan verilen bir kısıtlama listesi yerine paylaşılan bir plan yapar. Ayrıca size anında uydurulmuş bir ekran süresi kuralı tartışmasından daha sakince geri dönebileceğiniz bir şey verir.
Geldiğinde gerçekten neyi açmalı
Hangi cihazı seçerseniz seçin, bir şey ters gittikten sonra değil, devretmeden önce ayarlarla yirmi dakika geçirin. Ekran süresi sınırları, uygulama mağazası onayı, ve çocuğunuza kimin mesaj atabileceği herhangi bir ilk cihazda kontrol etmeye değer; ebeveyn denetimleri rehberimiz bütününü bir kilitlemeye dönüştürmeden neyin açılacağını anlatır, ve ekran süresi kuralları yazımız bir telefonun genelde içine oturması gereken daha geniş ev anlaşmasını ele alır.
Ebeveynlerin sorduğu sorular
İlk telefon için doğru bir yaş var mı?
Her aileye uyan tek bir yaş yok. Çoğu yerdeki çoğu çocuk sonunda ilkokulun sonlarında ya da ortaokulun başlarında bir tür telefona sahip olur, ama yararlı soru bir doğum günü değil hazırlıktır, ve dokuz yaşında basit bir telefon on üç yaşında bir akıllı telefondan daha iyi uyabilir.
Bir akıllı saat ilk telefon sayılır mı?
Daha küçük bir çocuk için, evet, aynı sorunu çözdüğü anlamda: tam bir akıllı telefonla gelen çoğu sorunu yaratan tarayıcı ve uygulama mağazası olmadan ulaşılabilir olmak ve size ulaşabilmek.
Ya çocuğumun bütün arkadaşlarının zaten telefonu varsa?
Bu gerçek bir sosyal baskıdır ve bir duygu olarak ciddiye almaya değer, ama tek başına ikiniz de hazır olmadan bir akıllı telefon vermek için bir neden değildir. Basit bir telefon genelde gerçek ihtiyacı, ulaşılabilir olmayı, tam olarak bir arkadaşınkine sahip olma dileğini karşılamadan yanıtlar.
Çocuğumun çevrimiçi zorbalığa uğradığını ya da bir yabancı tarafından iletişime geçildiğini nasıl anlarım?
Herhangi bir tek mesajdan çok, aniden telefondan kaçınan ya da siz geçerken ekranı gizleyen bir çocuğu izleyin. Anlaşma burada da önemli: size korkutucu bir şey gösterdiği için başının belaya girmeyeceğini bilen bir çocuğun size gerçekten göstermesi çok daha olasıdır.
Pluck tam olarak nereye oturuyor
Pluck bir telefon ya da bir ebeveyn denetimi uygulaması değil, ve ekran süresini ya da mesajlaşmayı yönetmiyor. İlk bir telefonla paylaştığı şey, aile içinde görünür şekilde küçük başlama ve güven kurma fikri: bir çocuk bir görevi tamamlar, isteğe bağlı bir fotoğrafla gönderir, ve bir yetişkin tamam der, hepsi ailenin dışına hiçbir şey çıkmayan ve hiçbir yerde yabancılarla sohbet kurulu olmayan tek bir uygulama içinde. Zaten ilk telefon için hazırlık ve küçük anlaşmalar düşünüyorsanız, aynı alışkanlık, birlikte kontrol edilen net bir kural, genelde aynı yaşlarda gelen ev işleri için de iyi işler.