İlk ev işi çizelgemizi bir pazar akşamı, bir cetvel ve iki renk keçeli kalemle yaptık, ve gerçekten güzeldi. Dokuz satır, yedi sütun, işaretlenen her kutu için küçük altın bir yıldız çıkartması. Çarşambaya kadar üzerinde bir meyve suyu halkası vardı. Bir sonraki pazara kadar, ben dahil kimse dört gündür ona bakmamıştı.
O zamandan beri, kabaca altı çizelge daha yaptım ve bıraktım. Kimi iki hafta sürdü. Biri bir öğleden sonra sürdü. Örüntü hiçbir zaman fikrin kötü olması değildi. Sorun, keşke sahip olsaydım dediğim çocuk için çizelge yapmaya devam etmemdi: düzenli, yıldızlarla motive olan, uzun bir listeye sabırlı, masanın karşısında müsli yiyen gerçek çocuk yerine.
İşe yarayan bir ev işi çizelgesi başarısız olanlardan daha güzel değildir. Daha küçüktür, daha sadedir ve çocukların istediğimiz gibi değil, gerçekte nasıl davrandığı üzerine kuruludur.
Çoğu çocuk ev işi çizelgesi neden üçüncü haftada ölür
Evimizdeki neredeyse her başarısız çizelge şu üç nedenden birinden öldü, ve yenisini yapmadan önce bunları adlandırmaya değer, çünkü her birinin çözümü farklı.
Çok fazla madde. Üzerinde on iki ev işi olan bir çizelge çizelge değildir, evle ilgili yanlış giden her şeyin listesidir, her gün yedi yaşındaki bir çocuğa sunulur. Kimse, yetişkin ya da çocuk, buna bakmak istemez.
Görünür bir bitiş yok. Çizelge sonsuza dek her gün yeniden dolarsa, hiçbir yere varma hissi yoktur. Çocuklar, çoğumuz gibi, açık uçlu bir döngüye göre görebildikleri bir çizgiye doğru daha iyi çalışır.
Okumaya, hafızaya ya da size dayanır. Sadece okumayı bilen biri çözebiliyorsa, ya da biri doldurmayı hatırlıyorsa, ya da siz orada durup hatırlatıyorsanız işleyen bir çizelge gerçekten bir sistem değildir. Fazladan adımları olan, ebeveyn için bir yapılacaklar listesidir.
Gerçekten hayatta kalan çizelge
Tek bakışta görülebilecek kadar kısa tutun
Küçük bir çocuk için üç ile beş madde, büyük bir çocuk için belki altı ile sekiz. Daha fazla ev işi kötü olduğu için değil, bir çizelgenin işi mutfağın öbür ucundan tek bakışta okunabilmektir. Yaklaşık altı maddeyi geçtiğinde artık bir resim olmaktan çıkıp bir belgeye dönüşür, ve belgeler görmezden gelinir.
Gerçekten yapılması gereken daha fazlası varsa, tek uzun bir çizelge yerine birden fazla çizelge, sabah bir tane akşam bir tane çalıştırın. İki kısa liste biter. Uzun bir liste sadece bakılır durur.
Görünür bir bitiş verin
Sonu olmayan bir çizelge sadece duvar kağıdına dönüşür. Çocuğun kendi geçtiğini görebileceği bir çizgi kurun: cumaya kadar bütün kutuların işaretlenmesi, belirli bir işin tam bir haftası, dolan ve sonra sıfırlanan bir şerit. Çizginin öbür tarafında ne olduğu, bir çizginin var olması kadar önemli değil. “Pazartesi yine boş” bile sayılır, boşalmanın kendisi bir şey gibi hissettiriyorsa.
Bu, günlük bir serinin arkasındaki içgüdüyle aynı, ve o fikrin uzun vadede nasıl tuttuğunu utanç yaratmayan seriler yazımızda okumaya değer, çünkü kaçırılan tek bir günü cezalandıran bir bitiş çizgisi genelde bir ay içinde geri teper.
Henüz okuyamayanlar için, aslında herkes için resim kullanın
Bir diş fırçası çizimi dört yaşındaki bir çocuk için anında işe yarar, ve herkes için on beş saniyelik bir bakış yeterlidir. Kelimeler evdeki sadece okuma bilenler için işe yarar, o da okumak istedikleri günlerde, ki bir salı akşamı bu kimse değildir.
Ressam olmanıza gerek yok. Çubuk adam bir yatak, çubuk adam bir tabak, kabıyla birlikte çubuk adam bir köpek. Mesele tanımak, kalite değil. Çizmek gerçekten sizin için değilse, basılı ikonlar ya da gerçek eşyaların fotoğrafları da aynı derecede iyi çalışır.
Ev işinin gerçekten yapıldığı yere koyun
Banyoda geçen bir ev işi için buzdolabındaki bir çizelge, kimsenin doğru anda görmediği bir çizelgedir. Diş fırçalama çizelgesini lavabonun yanına, yatak yapma olanını yatak odasına, ortak listeyi herkesin zaten geçtiği bir yere koyun. Konumun kendisi hatırlatmanın yarısını yapıyor, yani sesinizin yapması gerekmiyor demektir.
Bir davaya dönüştürmeden haftada bir kısaca gözden geçirin
Beş dakika, her hafta aynı saatte, çocuk hakkında değil çocukla birlikte olması ideal. Ne işe yarıyor, hangisi hep atlanıyor, bir madde taşınmalı, düşmeli ya da değişmeli mi. Bu bakım, çocuğun karakterinin denetimi değil, ve market listesini kontrol etmek kadar dramatik hissettirmemeli.
Bu adımı atlayın, çizelge sessizce güncelliğini yitirir: çocuğun aştığı bir ev işi aylarca üzerinde kalır, yeni bir tanesi hiç eklenmez, ve bütün mesele kimseye ait değilmiş gibi hissettirmeye başlar.
Çizelgeye ne konur, ne konmaz
Bir çocuğun gününde her şeyin çizelgede olması gerekmez. Giyinmek, diş fırçalamak, temel hijyen, bunlar kutulu çizelge maddeleri olarak değil sabit bir sabah ya da akşam sırası olarak daha iyi işler, çünkü bunlar bir katkıyla değil bir rutinle ilgilidir. Bu ayrımı çocuklar için sabah rutini yazımızda daha ayrıntılı ele alıyoruz.
Bir ev işi çizelgesine ait olan şey ev katkısına daha yakındır: bir evcil hayvanı beslemek, sofrayı kurmak, ortak bir alanı toplamak, çöpü çıkarmak, çiçekleri sulamak. Gerçekten çocuğun kendi bakımıyla değil, evin işleyişiyle ilgili işler.
Hangi işin hangi yaşa gerçekten uyduğu konusunda, ilk satırı doldurmadan önce yaşa göre ev işleri yazımıza bakmaya değer, çünkü karşılaştığımız direncin yarısı, çocuğun henüz güvenilir bir şekilde yapamadığı bir şeyi isteyen bir çizelgeydi.
Çıkartma çizelgeleri, altın çizelgeleri ve ödüllerin çizelgede yeri
Her kutu için bir yıldız yanlış değil, ama aslında ne yaptığını bilmeye değer. Bir süreliğine kutuyu bitirmeyi kutunun kendisinden daha ilginç kılar. Bu, yeni bir alışkanlık yerleşirken bir köprü olarak sorun değil, kalıcı bir düzenek olarak çok daha az yararlı, çünkü sonunda çocuk çıkartmaların artık bir şey ifade etmediğini fark eder ve çizelge onlarla birlikte çöker.
Küçük, sürekli bir ödül, bir altın, bir puan, çocuğun seçtiği gerçek bir şeye doğru biriken bir şey, bir yığın çıkartmadan daha uzun hayatta kalma eğilimindedir, çoğunlukla ilk ayın ardından parlaklığını kaybetmek yerine hafta hafta bir şey ifade etmeye devam ettiği için. Bu tür bir sistemi düzgünce kurmayı ev işlerini oyunlaştırma yazımızda ele alıyoruz.
Çizelge yine de işlemeyi bıraktığında
İyi bir çizelge bile bazen sessizleşir, genelde bir değişim etrafında: yeni bir kardeş, bir taşınma, bir okul döneminin başlaması, evdeki bütün rutini yutar gibi görünen bir büyüme atağı. Bu çizelgenin başarısız olması değil. Çizelgenin, kendisi yapıldığından beri değişmiş bir çocuğa yetişmek için haftalık gözden geçirmeye ihtiyaç duyması.
Dikkat edilmesi gereken tek şey, çizelgenin yapıdan çok utanç kaynağına dönüşmesidir: bir çocuk ondan kaçınıyor, bir kutu boş olduğunda suskunlaşıyor ya da bir şeyin “gerçekten” sayılıp sayılmadığı hakkında tartışıyor. Bu genelde çizelgenin işi takip etmek yerine çocuğu yargılamaya kaydığının işaretidir, ve sıkılaştırmak yerine sıfırlamaya değer.
Ebeveynlerin sorduğu sorular
Bir çocuğun çizelgesinde kaç ev işi olmalı?
Çoğu çocuk için üç ile beş madde, çizelgenin tek bakışta okunabilir kaldığı noktadır. Gerçek liste daha uzunsa, kimsenin bakmak istemediği tek bir listeyi uzatmak yerine bir sabah, bir akşam çizelgesine bölün.
Bir ev işi çizelgesi çıkartma, altın, yoksa hiçbiri mi kullanmalı?
Üçü de işe yarayabilir. Çıkartmalar en basiti ve bir alışkanlık oluşurken kısa bir patlama için en iyisi. Küçük, sürekli bir ödül ilgiyi daha uzun tutma eğilimindedir. Birçok aile bir ev işi rutine dönüştükten sonra hiç ödül olmadan bir çizelge çalıştırır, ve bu gayet iyi bir varış noktasıdır.
Bir ev işi çizelgesi hangi yaşta başlamalı?
Bir çocuk bir resmi tanıyabildiği anda, genelde üç yaş civarında, tam bir ızgara yerine bir iki maddeyle. Çizelge, tam oluşmuş halde gelmek yerine çocukla birlikte büyür.
Çocuğum çizelgeyi tamamen görmezden geliyor. İlk önce neyi değiştirmeliyim?
Her şeyden önce konumu kontrol edin, yanlış odadaki bir çizelge tasarım gereği görünmezdir, sonra madde sayısını kontrol edin. Birkaç ay içinde sessizce ona ulaşan bir çizelge genelde gerçek suçludur, çocuk değil.
Pluck tam olarak nereye oturuyor
Pluck, bir anlamda, kağıt bir çizelgenin tek başına zor yaptığı üç şeyi yapan bir ev işi çizelgesi: çocuğun telefonu nerede olursa orada yaşar, sabit bir noktada değil, her görev zaten bir resim taşır böylece hiçbir şey okumaya bağlı kalmaz, ve haftalık gözden geçirmeyi sizin için hatırlar, bir iş onaylandığında eklenen altınlar, çocuğun biriktirdiği gerçek bir ödül rafı, böylece hiçbir şey sessizce güncelliğini yitirmez. Ailenizin listesine ne gireceğine karar vermeyecek. O kısım, ne mutlu ki, hâlâ sizin.